Met een snufje planning naar puur genot

 

Vliegen in een ultralight betekent voor Helmut Frohmüller genot en puur geluk: "Als ik in de lucht ben, vergeet ik al het andere. De problemen blijven op de grond" zegt hij, en zijn ogen stralen daarbij. Hij had al lang de hoop opgegeven dat hij ooit weer zou kunnen vliegen.

Het echtpaar Frohmüller runt een hotel-restaurant en een eigen worstenmakerij, Helmut is slager van beroep. De zelfgemaakte worst wordt aangeboden op de menukaart en gerookt of in blik verkocht. De problemen met zijn gezondheid kwamen sluipend en bleven aanhouden, de oorzaak was lange tijd onduidelijk. 

Toen de strottenhoofdkanker eindelijk ontdekt werd, moest het snel gaan, toen had Helmut al 9 operaties achter de rug. Complicaties en nog 3 operaties hadden hem bijna het leven gekost - en dat alles in de Corona-jaren en dus zonder de nabijheid van zijn gezin.Emine Frohmüller herinnert het zich nog goed: "Het was ongelofelijk zwaar. Uiteindelijk heeft de belastingcontrole ons geholpen! Vechten voor ons bestaan en ons levenswerk heeft ons afleiding bezorgd." De Frohmüllers zijn gewend om veel en vastberaden te werken en zaken aan te pakken. En zo pakte Helmut ook zijn genezing aan volgens plan. 3 doelen had hij zich destijds gesteld: leven, bij zijn gezin zijn, en weer  vliegen. 

Weer leren spreken was daarvoor een absolute must. "Ik heb de ervaring opgedaan dat je zonder stem niet zichtbaar bent. Bovendien ben je als piloot verplicht het radioverkeer te kunnen onderhouden" licht hij toe.Frohmüller spreekt met ructusstem. Aanvankelijk was dat erg vermoeiend, maar hij heeft volgehouden en een halfjaar na de operatie gaven oefening, kracht, wil en anatomie hem een indrukwekkend harde stem - tot wel 50 decibel! Om zijn stem over de radio te trainen, vliegt hij bewust op onbekende luchthavens. Dan moet hij namelijk meer moeite doen en duidelijk praten. "Omdat ik een beetje lui ben, dwing ik mijzelf daar regelmatig toe. Training is tenslotte belangrijk" zegt hij. 

 

Vliegen is het pure geluk

En toen was er nog het vliegen. Naast zijn gezin en het werk in het hotel was de terugkeer bij zijn vliegsportvereniging, AEC Walldorf, een belangrijke stap in de richting van een normaal leven. De actievelingen hebben hem geweldig gesteund. Ook zijn vliegerarts, dr. Stefan Reschke, die veel voor hem in gang heeft gezet, is hij erg dankbaar. De luchtvaartgeneeskunde Rhein-Neckar in Walldorf kan hij wat dat betreft alleen maar van harte aanbevelen. Frohmüller heeft drie actieve privépilootlicenties voor light/ultralight vliegtuigen. Ook hier is weer te zien hoe zijn uitgesproken pragmatische instelling hand in hand gaat met grote ijver. Bovendien houdt hij van uitdagingen en is hij een echte multitasker – voor een van zijn vliegbrevetten studeerde hij achter de toog, terwijl er in het restaurant een familiefeestje plaatsvond. Voor het examen is hij zonder problemen
geslaagd.

 

Tegenwoordig is Helmut erg tevreden met zijn leven. "Het is voor mij een groot geluk en ook in zekere zin bevredigend, dat ik dit allemaal voor elkaar heb gekregen.Mijn gezin was een enorme steun" blikt hij terug. 

Andere patiënten wil de 63-jarige een hart onder de riem steken en hen vertellen dat het leven na zo'n zware ziekte vrijwel normaal kan verdergaan. Belangrijk daarbij is vooral een goede begeleiding en een zekere vastberadenheid – daardoor wordt er veel mogelijk, zelfs vliegen!